skip to Main Content
اپیزود ۵۳ – دارو دسته‌ی نخبگان عضلانیزمان تقریبی مطالعه: ۱ دقیقه

اپیزود ۵۳ – دارو دسته‌ی نخبگان عضلانیزمان تقریبی مطالعه: ۱ دقیقه

دارو دسته‌ی نخبگان عضلانی

این داستان از یک باشگاه پرورش اندام در میامی شروع می‌شه، سال ۱۹۹۴.

منبع: Miami New Times

نویسنده: Pete Collins | ترجمه: هدیه کعبی | روایت: علی بندری | تدوین: امید صدیق‌فر | پوستر: مجید آب‌پرور

اسپانسرها:

کافه‌بازار/ اینستاگرام کافه‌بازار

ویگو/ صفحه دانلود اپ اندروید و iOS

هزارو؛ دیوار پادکست فارسی

موسیقی‌ها از: Bird Creek / Riot / Eagles

95 نظر
    1. سلام اقای بندری
      امروز این پادکست را شنیدم و تا امروز نمی دانستم میشه یک داستان جنایی را گوش کنی و اینقدر بخندی
      این هنر شماست
      ممنون از شما و گروهتون

  1. فک کنم این قسمت بدترین قسمت چنل بی باشه، شما قوانین و پرنسیب خودتون رو زیر پا گذاشتید، وقتی از این ماجرا فیلم هالیوودی ساخته شده دیگه کار شما بی معنی میشه، شما گفته بودید که چیز هایی رو می خواید به گوش مخاطبتون برسونید که ایرانی ها نشنیدن و نمیدونن. خوب این فیلم که پخش شده در دسترس همه هم بوده با زیر نویس فارسی

  2. من فیلمشو ندیدم و داشتم توی مترو گوش میکردم به داستان اینقدر خندیدم که همه واگن به خنده افتاده بودن ….وسطاش چند جا استپ کردم نفس گرفتم،واقعا عالی بود .من خیلی دوس داشتم برای اجرای زنده بیام مامانم نذاشت..چقدر ناراحتم بابت این موضوع.کاش سالای بعد اجازه بده.

  3. سلام علی جان من عاشق کارهات هستم که واقعا عالیه. ولی اینبارکیفیت صدا رو نتونستم تحمل کنم . پس یک ماه دیگه هم به انتظار میشینم تا با یه کار عالی دیگه ازت شگفت زدم کنی.
    محمد جواد از قزوین

    1. سلام چنل بی .من فیلمش و ندیده بودم و به نظرم عالی بود ،از هر طنزی بیشتر خندیدم و برعکس بعضی از دوستان از گوش کردن به صدای لایو و عکس العمل تماشاچی هات هم لذت بردم و ارزو دارم یه بار توی اجراهای لایوت حضوری بزنم

  4. سلام ، کیفیت صدا اصلا قابل تحمل نیست حتی شب اول بیخیال گوش کردن شدم گفتم شاید خودتون اطلاع ندارید که چقد کیفیت پایینه ?ولی از اونجا که مشتاق بودم ماجرارو بشنوم بعد از کلی کلنجار با خودم بالاخره گوش کردم ، البته باید بگم کهانقد کارای خوب ازتون گوش کردیم در واقع خودتون انتظار شنونده هارو بالا بردید?

  5. آقای بندری من ازتون انرژی میگیرم و یاد میگیرم.
    کارم قصه گوییه، در شهر وین هستم و مدیوم کاریم با شما فرق میکنه اما پادکست تون قوی عالی و خوش ریتمه
    مرسی
    نازنین م.

  6. درود بر شما و تیمتون
    من پادکست رو با شما و بی پلاس شناختم، بی پلاس تم علمی بهتری داره و اون رو بیشتر ترجیح می دم هرچند با این اپیزودها ها خیلی خیلی حال می کنم. اشو عالی بود.
    من چون تو ماشین و از اسپیکر موبایلم گوش می کنم با مشکل پایین بودن سطح صدای پادکست مواجه هستم، یعنی اگر شیشه ی ماشین پایین باشه دیگه به درستی نمی شنوم، اگر براتون سخت نیست لول صدای پادکست رو بالا ببرید که با حداکثر کردن صدای گوشی، امکان تشخیص صدا باشه. البته این مشکل تمام پادکست های شما و تمام پادکست های ایرانیه که لول صدا خیلی بالا نیست.

    بازم ممنون که هستید . . .

  7. سلام جناب بندری امیدوارم همیشه سلامت و پربرکت باشید
    یک موضوع من را در این اپیزود ناراحت کرد گفتم عنوان کنم شما بررسی کنید
    من حس خوبی نداشتم وقتی شما داشتین در مورد تیکه تیکه کردن اجساد توضیح می دادید و حضار هم می خندیدند
    موفق باشید

  8. درود فراوان به شما و همکاراتون واقعا ازشنیدن پادکست شما لذت میبرم هم از صدای گرم و شیواتون وهم از متن هایی که با دقت مهارت بکار میبرید من به شخصه پادکست رو با صدای شما و کانال بی شناختم و کارهاتون رو دنبال میکنم موفق و پیروز باشید و صداتون وکارهاتون رو بتونیم سالهای زیادی بشنویم با تشکر

  9. سلام . خیلی بد بود . صدا که کیفیت خوبی نداشت . اون خط داستان که مشخص باشه داستان از کجا شروع شده و کجا داره میره هم گم بود . نمیدونم شایدم مشکل از من بوده . یه ساعتو گوش دادم هنوز نفهمیدم چرا باید بقشم گوش بدم . چی هست اصلا این داستان . هدف چیه و …

  10. داستان واقعا جالب بود، اما متاسفانه این داستان غم انگیز و پر از خشونت و وحشت آور چنان با خندهای ناهنجار و زشت گونه آمیخته شده بود که متوجه نشدم داستانی کمدی را بازگو میکنید یا یک درام وحشتاک جنایی!

  11. این مقدار خندیدن زمان تشریح استفاده از اره برقی واقعا قابل فهم نبود.
    واقعا از صدای خوشحال آقای بندری و خنده دوستانی که حضور داشتن ترسیدم
    شاید من هم اونجا بودم میخندیدم اما از بیرون همتون ترسناک هستید.

  12. این قسمت و قسمت جنوبگان به نظرم بهترین قسمتایی بودن که شنیدم.

    به نظر خیلی خوب شد این قسمتو گذاشتین چون دیگه کم کم داشت سبکتون تکراری میشد. من خودم تقریبا دو ماهی میشد به چنل بی سر نزده بودم چون یخورده تکراری شده بود ولی واقعا این قسمت به دلم نشست. امیدوارم یکی در میون کار اینطوری بدین. ( البته چون چند تا از پادکست های این اواخرتون رو نشنیدم نمیدونم اولین بارتون هست همچین روایت باحال ( و خنده دار ) ای میدین یا چند تا کار قبلیتون هم اینطوری بودن ولی امیدوارم منظورم رو گرفته باشین ? )

  13. واقعا نمیدونم دوستان عزیزی که اینقدر حال کردن ازاین ماجرا،اگر همین بلا سرخودشون یا عزیزانشون بیاد هم همینقدر لذت میبرن؟(باتوجه با اینکه داستان نیست وواقعا اتفاق افتاده)

  14. آقای بندری، من از طرفداران این پادکستم. ولی کاری که شما در این اپیزود کردید متاسفانه نرمال‌سازی خشونته. توصیف با جزئیات به‌غایت خشن از صحنه‌های یک جنایت واقعی با شوخی و خنده و قهقهه حضار واقعا امر غریبی بود.
    نمی‌دونم مقاله اصلی به این صورت بوده یا اقتضای اجرای زنده ایجاد فضای مفرح برای مخاطبه یا دلیل دیگه‌ای داشته. به‌هرحال اینکه خشن‌ترین قسمت کانال‌بی هم‌زمان مفرح‌ترینش هم باشه تناقضیه که امیدوارم توضیحی براش داشته باشید.

  15. من فیلم رو ندیده بودم و برام بیشتر شبیه قصه کمدی جنایی بود تا یک داستان واقعی.. چرا اولین جنایت این دار و دسته از طرف پلیس با وجود پافشاری زیاد شاکی پیگیری نشد مگه شهر هرته که بزنی طرف رو از زندگی ساقط کنی و پلیس بگه شما داری توهم میزنی!برام جای سواله و اینکه آیا اون قسمت قطعه قطعه کردن اجساد همین قدر واقعی بود؟

  16. سلام و ممنونم بابت پادکست های جالب و شنیدنی همینطور پرانرژی ادامه بدید
    یه سوال هم داشتم و اینکه لینک هایی کهدر بعضی قسمتهای پادکست اعلام میکنید کجای سایت میتونم پیدا کنم مثل این قسمت که از جادی گفته بودید
    سپاس

  17. قبل از اینکه بخوام از میانه ی این قسمت برم و دوباره از اول گوش کنم تا مزه ی این قسمت رو دو بار چشیده باشم قبل از اینکه از پایان با خبر شده باشم, خواستم یه تشکر ویژه بکنم از شما بزرگوار که اینقدر خوب و با انرژی تعریف می کنید طوری که آدم کیف می کنه!

    واقعاً باریکلا! آفرین!

  18. به جای آقای بندری عزیز و در پاسخ منتقدان به بخش های خشونت آمیز و خنده ی حضار، عرض می کنم:

    دوستان در نظر داشته باشن که در وحله ی اول این داستان ها مربوط به سالیان بسیار دور و دراز می شن! و بیشتر از اونکه یه واقعه ی تلخ جدید باشن جزو تاریخ محسوب می شن!
    درست مثل وقتی که از قضیه ی کشتار در زمان لشکرکشی های عرب به ایران و چشمهایی که در کرمان درآوردن همزاد پنداری نمی کنیم برای یه داستان واقعی مربوط به خداد سال پیش هم دیگه بحث همدردی و همزاد پنداری کم رنگ و اما درس گرفتن و عبرت آموزی پررنگ تره!

    و باز هم عزیزان در نظر داشته باشن که هیچکس برای مراسم سینه زنی یا عزاداری آدمای این قصه تو این مراسم یا مراسم های دیگه شرکت نکرده! بلکه هدف یه دورهمی و گذروندن لحظاتی شاد و غمگین با خاطراتی خوب و پند آموز هست!

    و در پایان برای اون دسته از دوستانی که بدیهیات رو شاید به خوبی دیگران درک نمیکنن عرض می کنم!
    حتی چارلی چاپلین هم در تمام فیلمهاش دردهای بسیار زیادی رو برای خندوندن و عبرت آموزی شماها تحمل کرد! به جای ایراد گرفتن و نکته سنجی یکم دل به کار بدید! 🙂

    ضمن اینکه اون دوستی که میگن از این ماجرا فیلم ساخته شده کاملا در اشتباه هستن و اون فیلم اقتباسی از این داستان و با شاید یک دهم این جزییات و کاملا نابود و داغون ساخته شده! اسمش رو هم که دوستان بالاتر گفتن

    و البته گرچه دانشمندانی هستن که الان به همین متن بنده هم ایراد خواهند گرفت و قطعا خود آقای بندری راضی نبوده که من به جای ایشون توضیح واضحات بدم اما چه کنم که این اشتباهی هست که باید انجام بدم! 🙂

    با عرض ارادت به ساحت با محبت جناب بندری عزیز و بزرگوار که حتی با قصه های تلخ و غمگین هم معجزه ی خنده رو به لب ها و دلهای پر قصه ی ما ایرانیها میارن, مخصوصاً در این روزهای سرد و وحشتناک و بحرانی کشورمون

    الهی که همیشه شاد و سرزنده باشین

      1. شما احتمالاً ۵ دقیقه بیشتر اگر تو خانواده برای تربیتت وقت گذاشته بودن این ادبیاتت نبود وگرنه هرکسی نمی تونه اینطوری صحبت کنه مریم جان 🙂

    1. قبل از هر صحبتی عرض کنم با چنلB از طریق همین اپیزود اشنا شدم وبی نهایت سپاس.
      شیوه بیان عالی دست مریزاد
      برخلاف نظر بعضی از دوستان اجرای زنده نه تنها اذیتی نداشت، بلکه به برای بنده به شخصه واکنش عزیزان در صحنه های مختلف جالب ، البته گاهی کمی عجیب و ولی در حدود انتظار بود.
      اینکه این داستان هولناک چه در فیلم اقتباسی و چه در این پادکست با طنز بیان شده مسئله اصلی نیست.این هم نوعی روایتی است که میتونه جالب باشه در واقع این نگاه به قولی در زنده کردن فضا و گرفتن نگاه عبوس از مخاطب بسیار موثر هست. ما در ایران ادبیات غمگینی داریم و این کار ، کار ارزشمندی است و جای تشکر فراوان داره.

      اما با هر نگاه اخلاقی و هر فلسفه ای نیک بنگریم (به دور از تعصبات حمایتی ) تشریح طنز گونه سلاخی (به خصوص بخش امحا دندان …) و واکنش شاد حضار اندازه اصل ماجرا دردناک و بهت اور بود و هست.

      اقای افراسیابی عزیز درد با تاریخ نزدیک و دور تعریف نمیشه. شما رو نمیدونم اما من هرگز به حادثه کشتار مردم کرمان که به قول شما واقعه‌ی تاریخی دور هست نمیتونم بخندم .در اوردن چشمان فرزند هفت ساله لطفعلی خان به دست آغا محمد خان، تجاوز به زنان و دختران ، کور کردن تمامی مردان شهر و… به دست هیچ روایت طنزی ،طنز نخواهد شد.
      اقای افراسیابی عزیز جنگ سپاه ایران با سپاه خالد و جمله ی معروف خالد : «روزه خود را نگشاید مگر اینکه از ایرانیان جوی خون جاری کند..»سوزندان کتابها ،اسارت و تجاوز به زنان و مردان برای شما بزرگوار چون تاریخی دور هست دیگر دردناک نیست؟
      جدا نمیدونم چطور این مثال ها به ذهنتون رسید

      بله شما درست می فرمایید بین هجو و طنز تفاوت هست. طنز میتونه در عمق خودش نگاهی تلخ داشته باشه و گاها برای ما مخصوصا در طنزهای تلخ اجتماعی که به قول شما نزدیک هست و ما در بطن ماجرا … بیشتر زهر خند به همراه خود بیاره و مسلما ارزش کار رو صدچندان بالا ببره. بله در این اثار هدف در پس خنده آگاه کردن انسان به عمق واقعه های تلخ و دهشتناک است، شکی نیست.
      به قولی «طنز یعنی گریه کردن قاه قاه، طنز یعنی خنده کردن آه آه.»

      اما با قبول فرمایش شما در مورد طنز تلخ و اذعان به کار ارزشمند چنل، اما شوخی با سلاخی و شرحه کردن و پس از اون خنده حضار مار رو از طنز به تلخی واقعی جامعه و درد اجتماعی فراتری از داستان پرت میکنه. با توجه به اجرای زنده از قسمت سلاخی به بعد دیگر راوی علی اقا و دیگر داستان ، داستان نخبگان عضلانی نبود. همه ی اون ادم ها ما بودیم.

      1. شما واقعا پرتی از قضیه یا اینجوری وانمود می کنید دوست عزیز؟؟؟ بعد از ثبت دیدگاهم دیدم خیلیا اذیت شدن از این نحوه ی بیان و خنده های بی دلیل. والله اون چیزی که طبیعی نیست گفتار شماست. به خودت رجوع کن دوست عزیز.

  19. نمیدونم کجا دنیا میتونن افراد یک داستان پر از سلاخی ، وحشت ، خیانت، تلاش جهت زنده ماندن والتماس بشنون و بعدش شروع کنند به خندیدن
    کجای این خنده داره.
    باید گریست به حال این حجم بی اخلاقی و بی تفاوتی که در ما داره رشد میکنه
    فقط کافی یک لحظه خودتون جای فرانک گریگا ، کریستینا، مارک شیلر بزارید و ببینید چقدر درد کشیدن والتماس برای زنده موندن کردن ..خودتون جای اونها بزارید و ببینید دوست دارید به داستان شما و یا عزیزانی که از دست دادید بخندن
    در ضمن آقای افراسیابی عزیز تفاوتی نمیکنه چند هزارسال گذشته باشه ، بی اخلاقی و خشونت در همه دوران ها باطل و شامل زمان نمیشه و نباید ابزاری باشه جهت دورهمی و داشتن لحظات شاد و غمگین حالا صرف نظر از اینکه راوی اون اعضای داعش باشن یا آقای بندری عزیز

    1. شروین جان چرا فرقی نمی کنه؟!
      شما تا حالا دیدی کسی خدایی نکرده عزیزش یا از نزدیکانش حتی فوت بکنه بعد هر روز براش مثل روزی باشه که اون شخص از دست رفته؟!

      برادر من چه فرمایشاتی می کنی شما؟!!!

      بله قطعاً و واضحاً خشونت و قتل و … چیز هولناکی هست! گفتن نداره ، ولی شما زیادی قضیه رو داری جدی می کنی!

      پس این فیلم های طنزی که شما تو عمر مبارکتون دیدید، هیچکدوم موضوع اجتماعی و دردناک نداشته؟!

      همه راجع به شوخی های یخ و بی مزه بوده! ?

      با دیدگاه شما، خیلی از طنز ها از موضوعات اجتماعی و یا وقایع دردناک ساخته شدن پس نباید خندید!

      مثلاً سریال پایتخت یا امثالهم رو از روی خوشبختی مردم طنز درست کردن؟!

      واقعاً برام دردناکه توضیح واضحات، خدا به آقای بندری صبر بده! 🙂

  20. علی بندری جان عجب حرکتی زدی خداییش!!!
    فوق العاده بود، فوق العاده… واقعا جراتی که به خرج دادی قابل ستایش هست. هنر شما در به تصویر کشیدن یک جنایت هولناک در قاب طنز عالی بود.
    من فقط یک انتقاد دارم: ظرفیت سنجی مخاطب را درست برآورد نکردی. با روایت این داستان به شیوه طنز، شخصیتی که از خودت ساخته بودی را تغییر دادی. علی بندری عزیز، غریزه انسان تمایل دارد تا فرد دیگری را که به هر نحوی در ارتباط است شناسایی کند و از آن یک پرونده در ذهن خود ثبت کند، حال اگر رفتار جدیدی با آنچه که در گذشته دیده است تناقض یا ناهماهنگی داشته باشد، آن شخص گیج میشود و رو به پرخاش میاورد. نکته جالب اینجاست که اگر من یک انسانی را که در گذشته عموما به بدی میشناختم و بعد از مدتی رفتار خوبی از او ببینم باز هم یک مقاوت، یک لفظ تهاجمی یا نوعی اعتراض و پرخاش انجام خواهم داد ( مثلا: این که ادم بدی بود، پس حتما یک کلکی میخاد بزنه که رفتار خوب از خودش نشون میده). یعنی اصلا مهم نیست قبلا خوب بودی یا بد، اینکه تغییری در پرونده ذهنی افراد ایجاد کنی باعث گیج شدن آدمها میشی.
    علی بندری عزیز شما در طول فعالیت خود موفق نشده اید تصویر واضح و توضیح کافی از شخصیت خود در خلال اپیزودها ارائه کنید، برای همین مخاطب شما گیج شده است. نمیتواند شما را درک کند. شاید شما بگویی که من فقط راوی هستم و نیازی نیست راوی را بشناسی یا درک کنی، اما واقعیت این هست که صدا شما و شخصیت شما با داستان و روایت گره خورده است. اگر همین اپیزودها را عینا ( با همین امکانات و تجهیزات) من روایت کنم احتمالا یک/صدم مخاطب شما را هم نداشته باشم.
    خلاصه و ختم کلام: اگر تعداد مخاطب برای شما مهم است، نیاز هست که عرف های کلی جامعه، بایدها و نبایدها را بیشتر رعایت کنید که در این صورت پادکست یک کم حوصله سر بر میشود ولی مخاطب بیشتری پیدا میکنید. حالت دوم اینکه شما بخواهید تخصصی تر و برای گروه های خاصی پادکست بسازی که در این صورت بخش هایی از جامعه را عملا حذف کرده ای.
    دم شما گرم. کارهای شما عالیههه

  21. سلام
    با احترام به نظر همه دوستان، ولی به نظر من جنس صدا حال و هوای حضور در سالن اجرا رو به من میداد و اتفاقا خیلی هم خوشم اومد.

    اما در مورد محتوای داستان، با اینکه خیلی داستان بکری نبود ولی فکر میکنم مناسب ترین داستان برای اجرای زنده بود. چراکه طنز بودن ماجرا در بعضی مواقع باعث سرحال شدن حاضرین میشه.

    من از اولین اپیزود مشتری چنل بی هستم و قسمت به قسمت رشد و بلوغ چنل بی برام ملموسه.
    برای همه بروبچه های چنل بی آرزوی موفقیت میکنم.

  22. اول با خوندن نظرات دوستان داشتم از گوش کردن منصرف میشدم، ولی نتونستم گوش نکنم، و خوشحالم که اینکارو کردم. خوب بود مثل همیشه. کیفیت صدا به نظر من خوب بود و صدای مخاطبین و محیط نه تنها اذیت کننده نبود، باعث شد حس کنم دارم به اجرای زنده گوش میدم. در مورد خشونت داستان و طرز بیان خنده دار و خنده ی مخاطبین به جزییات زننده، من ایرادی نمیبینم چون به نظرم کمدی سیاه یه سبکه. همونطور که در ژانرهای سینمایی ازش بهره میبرن میشه در پادکست هم بهره برد. پایدار باشید.

  23. سلام
    من جزو شنوندگان همیشگی پادکست تون هستم و از بیشتر کارهاتون لذت بردم
    ولی این کار خیلی من رو اذیت کرد
    خصوصا قسمت دوم که لحن طنز همراه شده بود برای قتل و کشتن و تکه تکه کردن بدن قربانیها
    اینها جنایت و سبعیت هست که لحن ظنز و خنده باهاش خیلی ازاردهنده است
    احساساتم خیلی ازرده شد
    به نظرم بلاهت این ادمها در برابر توحشی که داشتن بیشتر پر رنگ شد
    صدای خنده از بابت کباب شدن باقی مانده اجساد قربانی ها, نحوه کندن دندان ها و سرانگشتها…. خیلی خیلی تاسف بار بود

  24. سلام
    همیشه برام سوال بود که داعشی ها چطور آدمایی هستند و چطور خودشون را توجیه میکنن،ولی با بخش این اپیزود و قهقه های حضار و کامنت های عزیزان که بعضی بقیه رو حتی به نفهمی متهم کرده بودند،فهمیدم داعش وامثالهم از آنچه فکرمیکنیم بما نزدیکتر است.

      1. ببخشید این پاسخ رو برای شما ننوشتم. برای اون کسی نوشتم که گفته بود داعشی ها به ما نزدیکن. اشتباهی اینجا ثبت شد. شما به رسالت حمایت از خنده ها ادامه بده

    1. دقیقا با شما موافقم. یکی نوشته انقدر خندیدم که توی مترو همه نگاهم می کردن اون یکی نوشته بینهایت لذت بردم. یه نفرم یه تنه داره همه رو که حالشون بد شده از خنده ها متهم می کنه. و من همچنان دارم تعجب می کنم از این همه تفاوت

      1. بعضی ها دوست دارن همه عالم و آدم مثل اونها فکر کنن و کاری که اونها دوست دارن انجام بدن.
        هزاران تا پادکست داریم برای هر سلیقه ای. به قول معروف به تعداد آدمها راه هست برای رسیدن به خدا نمیدونم چرا اصرار دارن همه از راه اونا به خدا برسن.
        یه بنده خدایی بدون یک ریال توقع داره یه کاری میکنه دوست ندارین این قسمت رو گوش ندین برین قسمت بعدی. از لحن و صدا و کیفیت و چزای دیگه خوشتون نمیاد برین سراغ یه پادکست دیگه.
        برای من و خیلی های دیگه که مثل من فیلمشو ندیده بودن این داستان تازه بود. برای من و خیلی ها شاید جذابیت اجرای زنده شنیدن صدای خنده ی آدمها الویت بیشتری از کیفیت صدا داشت.
        اپیزودهای اجرای زنده دیگه ای هم بود که برای من جالب نبود یه کیفیت بدش برام آزار دهنده بود خیلی راحت زدم اپیزود بعدی بدون اینکه بیام اینجا شکایت کنم.

        یه کم برای سلیقه های مختلف و برای زحمت بی مزد و منتی که این تیم میکشن احترام قائل بشیم جای دوری نمیره.

  25. خیلی خوب بود :)) و همین طور که یکی از کامنت ها گفته بودند. برای سوژه فیلمهای برادران کوئن عالیه :). این برادران هم جنایت را خیلی تلخ نشان نمیدهند. و کسی به ایشان نمی گوید بی احساس و تقلیل دهنده جنایت.

  26. سلام.
    من حقوق خوندم، توی دانشگاه عاشق جرم شناسی بودم و هستم.
    پادکست شما رو دوست داشتم و دارم.
    باید قبول کنید که روش کمدی شما در بیان و تشریح جنایت اول(شیلر) و جنایت دوم(فرانک) افتضاح بود و نحوه ی تعریف شما از یک جنایت به این حد خشونت امیز که منجر به خنده ی شنونده و بدتر از اون حضار در اجرای زنده بشه بدترین اتفاقیست که ممکنه بیوفته و به نظرم می رسه ممکن ادامه فعالیت شما رو تحت الشعاع قرار بده چون معتقدم هر کلمه ای تاثیر خودش رو داره چه در یک نفر چه در یک جامعه و گسترش پادکست شما میتونه منجر به بی حسی جامعه نسبت به فجایع جنایی بشه یا به عبارت بهتر بگم یک اصلی وجود داره که میگه هروقت میخوای قبح چیزی بریزه تبدیلش کن به طنز و به سخره بگیرش و این به سخره گرفتن قتل های با خشونت بالا و جنایات جانی هایی است که خشونت براشون تفریحه، مضاف بر اون خدا رحم کنه که یکی از این جانی ها شنونده شما نباشه….
    موفق باشید.

    1. جناب هادی پور شما در خصوص طنز هم چیزی خوندید یا فقط حقوق خوندید جسارتاً؟! 🙂

      از نظر شما سریال های طنزی که درخصوص چندتا خانواده ی فقیر اما شاد هم ساخته و تو رسانه ملی دارن پخش می شن هم پروژه ی عادی سازی فقر تو جامعه محسوب می شه یا فقط اینجا اینطوریه؟!

    2. نگاه طنز علی بندری به ماجرا مخصوصاً جاهای تلخش .مثل نگاه مجله فرانسوی به پیامبر مسلمانان ,که با عکس‌العمل همراه شده بود.شباهت زیادی داره .فکر کنم علی بندری دچار آزادی بیان زیادی شده.میشد قسمت های ناراحت کننده اون واقعه رو با لحن جدی توأم با تأثر روایت کرد .اما امان از آزادی بیان.

  27. منم انتقاد دارم..خوشم نیومد از خنده ها
    ولی چه خوبه این تجربه..یه دریچه پیدا شد برا بررسی کردن رفتار خودمون
    من و خیلی دیگه از منتقدین هم اگه اونجا بودیم میخندیدیم..آقای بندری بلده بامزه بودن و..اونجا که میگه من چند روز پیش دندون پزشکی بودم خیلی لطیف و تمیزه..یا خیلی جاهای دیگه
    .
    .
    -ولی این خیلی باحاله که آدما وقتی یه نفرو تایید میکنن چقدر سخت میشه کار اون ادم..ممکن توی دام خنده ادما بیافته مثلا یا هزارتا چیز دیگه که من بی خبرم ازشون
    -یا از اون طرف، وقتی ما یه نفر و تایید میکنیم حالا اون ادم اگر اشتباه هم بکنه ممکنه به چشم ما نیاد
    -یا اصلا جدای از اینا جمع عجب چیزه عجیبه..اپیدمی و اینا
    -یا ما که اونجا نبودیم و دیگرانی که اونجا بودن و نقد میکنیم بدون اینکه بدونیم جای هر کدوم از اونا بودن چه شکلیه
    خیلی باحاله اینا واقعا بررسی کردنش
    .
    خداروشکر که این تجربه پیش اومد به نظرم

  28. سلام
    این گزارش از New Yorker رو به شدت توصیه می کنم. به نظرم هم در این دنیایی که زندگی میکنیم حکایت جوانی که جذب گروه های برتری سفیدها شده جالبه و شنیدنی و هم اینکه بسیار داستان پر و پیمونیه که مواد خام خوبی برای تولید پادکست به دست میده:

    https://www.newyorker.com/magazine/2019/05/27/the-undercover-fascist

    شخصیت های داستان هم داستان های مجزایی دارند که میشه مانور داد روی هر کدام.

  29. ممنونم، صداتون عالیه، گرم و دلنشینه، اجرای لایو رو خیلی دوست داشتم اولش یه کم برام عجیب بود ولی بعد خیلی خوشم اومد اتفاقا، عکس العمل حضار به گفته های شما جالب بود برام. داستان هم جالب و هیجانی بود. ممنونم

  30. بعد از شنیدن این اپیزود، فیلمو دیدم و واقعا تفاوتو احساااااس کردم. پادکست خیلی خیلی خیلی بهتر از فیلمش بود.
    با صدای خنده های مردمی ک اونجا بودن خیلی حال کردم. کاش زود زود شیراز ببینیمتون???
    این اپیزود واقعااااا عااااالی بود. بعد از سیلک رود این اپیزود شده اپیزود محبوبم????

  31. خنده شنوندگان در میان بحث جنایت و تکه‌تکه کردن آ‌‌دم‌ها واقعن جالب بود. چطور میشه به سفاهت و سفاکی دیگری خندید در حالی که این خنده داره آدم را سفیه و سفاک می‌کنه؟ درسته قاتل‌ها آدم‌های ابلهی بودند اما خندیدن به کثافت‌کاری آنها خیلی کار احمقانه‌ای است. مطمئنم که آدمهای احمق داستان هم مثل بسیاری به مشابه این داستان خندیدند.

  32. وای پسر شما عالی هستید ،بینظیر ….با اینکه فیلم رو دیده بودم و اولش علاقه ای به گوش دادن نداشتم ولی وقتی گوش کردم حسابی کیف کردم واقعا صد برابر فیلم جذاب تر بود ….

  33. من برای شما و کارهاتون واقعا ارزش قائلم
    اما پس از خندیدن حضار به وضعیت آقای شیلر و تشبیه شما که قربانی رو مثل سوسکی دانستید که تقلا میکنه بسیار متاثر شدم.
    درد و رنج یک انسان هرچقدر هم که کهنه و قدیمی شده باشه بازهم نباید برای ما خنده آورد باشه.
    شاید شما ناخودآگاه و به دلیل همراهی با حضار خندیدید ولی بسیار زیبا تر و اخلاق مدارانه تر بود اگر به حضار تذکر می دادید که بی عرضگی نخبگان عضلانی هرقدر هم مضحک باشه نباید دلیل خندیدن شما به وضعیت آقای شیلر باشه.

  34. با سلام
    موضوع خیلی جالب بود و کمیک
    اما کاش میگفتید که تا چه حدی به تصویر کشیدن صحنه های دردناک و تهوع آور در این پادکست هست شاید یا گوش نمیکردم یا در شرایط مناسب تری گوش میدادم
    در حال آشپزی داشتم گوش میدادم و حالا حس میکنم دیگه نتونم غذا بخورم
    سر درد و حالت تهوع گرفتم موقع توضیح دادن تکه تکه کردن اجساد و کشیدن دندونا و زدن ابتدای انگشت ها…
    بازهم ممنون

  35. من این قسمتو دیگه واقعا نمیدونم دیگه چند بار گوش کردم . الان هم ۲ ساعت زود اومدم سره کار و تنهامو دارم صدای آرام بخش و این داستان جالب رو باز هم گوش میکنم.
    اولین اپیسود رو به طور تصادفی تو خب شنیدم . داشتم موقع خواب رو SoundCloud موسیقی گوش میدادم و صبح که بیدار شدم صداتو شنیدم که داستان پرومته آ رو تعریف میکردی و از اون روز یک سال میگذاره راحت و من تقریبا هر روز صداتو از اون روز شنیدم . بیشتره قسمتهاروراحت بیش از ۱۰ بار گوش دادم . مرسی واقعا. امیدوارم ادامه دار باشه

  36. ببخشید من متوجه نشدم تشریح صحنه مثله کردن کجاش خنده دار بود که هم اقای بندری می خندیدن هم ملت. البته تکلیف ملت که معلومه. اونا یه بنده خدایی می خواست سخنرانی کنه می گفت بسم الله ملت بای دیفالت گریه می کردن ولی از اقای بندری تعجب کردم. شایدم نباید تعجب می کردم.

  37. همه قسمتها رو شنیدم و پیگیری میکنم. دیگه وقتشه کم کم خود آقای بندری دست به کار بشه،به جای خوندن داستانهای دیگران خلق اتفاق کنند. ??

  38. چقدر بی معنی ک شنونده ها و خود آقای بندری تو یه سری بخشای غیرانسانی میخندیدن، عمیقا حال ب هم زن بود شیوه ای ک ب این داستان پرداختن

  39. اول اینکه تشکر می کنم بابت پادکستهای خوبتون ، من اونارو تو ماشین موقع رفت و برگشت به محل کارم گوش می کنم و حس خوبی بهم میده وقتی میبینم این تایم حدود ۱ ساعته ی ترافیک تهران به بطالت نمی گذره 🙂
    دوم اینکه متاسفانه صدا زیاد کیفیت لازم رو نداشت

  40. با سلام و خسته نباشید
    واقعا از محتوای کارهاتون راضی هستم
    ولی صدای خنده ی حضار از چندش آور ترین چیزهایی بود که در کل عمرم شنیدم
    بنظرم بعد از این هیچ وقت اجرای زنده نذارید!
    یا حداقل برای پادکست ها ضبطش نکنید
    داستان به این هولناکی و خنده!!!!!!!!!!!!!!!

  41. اینقدر خوب بود که واسه دومین بار نشستم گوش دادم این پادکستو!واقعا از فیلمشم خیلی بهتر بود.اگه این حجم از بیرحمی رو بدون اون لحن طنز میگفتین قابل تحمل نبود و مخالفم با اونایی که میگن نتونستیم این لحنو تحمل کنیم و… کیفیت صدا هم خب قطعا به اندازه داخل استودیو خوب نبود ولی به نظرم اینکه واکنش بقیه رو میشنوی خیلی جالبه و ارزششو داره،دمتون‌گرم

  42. من همیشه پادکست شما رو گوش میدادم و دوست داشتم، اما سر این اپیزود واقعا وحشت کردم چطور آدم های بیماری هستین که علی بندری داره با صحنه ی دلخراش سلاخی دوتا انسان مزاح میکنه و حضار به ظاهر روشن فکر مثلا دانای کتابخون فرهنگی و هزار ادعای دیگه و چه و چه نشستن دارن مثل جماعت سادیسمیک تو دیوانه خانه ها میخندن! واقعا نفرت انگیز بود! شما آقای بندری اصلا اجرای زنده نگذار! اون از دفعه ی قبل که تو اجرای پادکست زنده مردم بچه آوردن و اصلا محتوای پادکست رو درک ندارن چقدر حساسه و شنیدنش اشتباهه برای بچه ها، اینم از اینبار که دیگه واقعا فاجعه بود، باورم نمیشه افرادی داشتن از ته دل میخندیدن و این رو با اون ادعای اثر فرهنگی کنار هم میگذاری اصلا یه چیز بیمار بدی درمیاد! اپیزود انقدر آزاردهنده از اون بدتر شنونده اونقدر بیمار و راوی اونقدر سر کیف که داره با انگشت تکه تکه شده و جسد یک انسان شوخی میکنه و میخنده….
    افتضاح، وحشتناک، دردناک، تهوع آور اینها صفاتی هستن که در وصف این اپیزود، و رفتار شما و حضار توی سالن میشه گفت.
    افتضاحححححححححح👎👎👎👎👎👎👎👎👎👎👎👎👎👎

  43. سلام خسته نباشید من تقریبا یک عضو جدید هستم! سربازم و وقت برای گوش دادن زیاد دارم! یه شب که خیلی کسل بودم و این اپیزود رو پلی کردم سر پست نگهبانی! انقدر خندیدم و لذت بردم که متوجه گذر زمان نشدم و خیلی دمتون گرم

  44. سلام و عرض ادب
    خیلی فضای جالبی بود حقیقتا. مشتاق شدم اگر اجرایی اینچنین بازم داشتید بتونم حضور داشته باشم. بسیار لذت بردم با اینکه قسمت هایی از روایت خشن بود ولی جالب و حساب شده تعریف شد تا خشونتش حس نشه و اصل ماجرا دچار مشکل نشه.
    اینکه واکنش های شنونده های اجرای زنده رو هم میشنیدیم خیلی کمک کرد به عمیقتر شدن حس و حال این داستان.

    تبریک میگم بهتون و بازم ممنونم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *